عنوان مقاله : مامطير در قرن حاضر

با مطالعه تاریخ مشاهده می شود که نام شهرمان در قدیم "مامطیر" بوده که این واژه به روایتی ار ابن اسفندیار به نقل از امام حسن (ع) ، هنگامی که سپاه اسلام در طبرستان بدین شهر رسیده و این موضع به چشم حسن ابن علی (ع) بواسطه وجود آبگیر ها و مرغان و شکوفه ها ، ارتفاع بقعه و نزدیکی ساحل دریا ، مطبوع و دلگشا آمد ؛ فرمود : "بقعه طیبه مامطیر" . و از آن تاریخ تدریجا عماراتی پدید آمد و به همین نام شهرت یافت .
روایتی دیگر آنکه درویش برزرگ در تاریخ طبرستان می نویسد : " مامطیر" معرب مه میترای پارس است و مشتق از (مه = بزرگ و میترا = فروغ دوستی و مهربانی ) و نیز معتقد است که ؛ شهر بابل ، شهری بوده پاک و مقدس در نزدیکی دریا و برای جای داشتن میترای بزرگ (آتشکده میترا) که این نام درز دوره اسلامی به زبان تازی مامطیر گردید .
اصطخری صاحب کتاب مماسک و ممالک ، در سال 1340 نخستین کسی است که نقشه طبرستان را ترسیم کرده و مامطیر را در آن نشان داده است . وی می نویسد : " مامطیر در شمار طبرستان است که زمینی هامون است و کشاورزی کنند و ستور دارند و زبانی دارد نه تازی و نه پارسی و بیشتر طعام ایشان نان ، برنج و ماهی است ."
در نیمه دوم قرن هشتم هجری بعد از اقامت سیدقوام الدین مرعشی (میر بزرگ) در این شهر ، اسم آن به علت مرکزیتی که اجناس و محصولات دهستان های اطراف در آنجا به فروش می رسید ، به " بارفروش ده" و سپس در اواخر سلسله صفویه به " بارفروش" معروف گردید تا اینکه در سال 1306 شمسی به سبب وجود رودخانه بابل (باول) که در کنار شهر جاری است ، نام شهر به " بابل " تغییر یافت .
شهرستان بابل در قسمت مرکزی استان مازندران واقع شده و با شهر های بابلسر در شمال ، قائمشهر و پل سفید در شرق ، آمل در غرب و سلسله جبال البرز و استان تهران در جنوب همسایه است .
جنگلهای طبیعی شهرستان بابل 49936 هکتار بوده و رودخانه بابلرود از رود های مهم این شهر به شمار می رود . این شهر دارای آب و هوای معتدل و مرطوب می باشد .